Alarm!

Eind juli was er een feestje in de Julianastraat, want meneer Kok werd 74 jaar. Hij had al zijn buren uitgenodigd voor een barbecue in zijn achtertuin. Alle buren kwamen op het feest en iedereen bracht iets te eten mee. Jan en Wanna Smit namen Thaise loempia's mee en rijst met groente. Nimo Hoesein kwam met haar man Omar en hun vier kinderen. Ze droeg een grote schaal met Somalische kip, yoghurt en kokosmelk. Sara en Farid Benali brachten een salade mee en Marokkaanse koekjes. En Maria Bakker nam rundvlees mee voor op de barbecue. Om vijf uur's middags was iedereen gearriveerd, dus het feest kon beginnen. De mannen zorgden voor het vuur van de barbecue en roosterden het vlees. De vrouwen stonden met elkaar te praten en te eten op het gras. De hond lag te slapen bij de tafel en baby Siham sliep in de kinderwagen. De andere kinderen renden door de tuin en maakten samen veel plezier. Wees voorzichtig, zei Farid Benali tegen de kinderen. Anders branden jullie je misschien aan het vuur van de barbecue. Let op de glazen, waarschuwde Maria Bakker. Straks breekt er nog een. Kijk uit, jongens, zei Omar Hoesein. Trap niet op de planten. Wees toch niet zo bang voor die spullen! zei Jan Smit. Jullie zijn toch verzekerd? Hoezo? vroeg Omar. Wij zijn verzekerd tegen ziektekosten. Bedoel je dat? Nee, ik bedoel een aansprakelijkheidsverzekering, zei Jan. Heb je die niet? Wat is dat voor een verzekering? vroeg Omar. Dat is een verzekering tegen schade door je eigen kinderen, zei Jan. Dus: als zij op de planten van meneer Kok trappen, dan betaalt de verzekering dat. Dat is makkelijk, zei Omar. Dus dan hoef ik helemaal niets te betalen? Nou nee, zo makkelijk is het nu ook weer niet, zei Jan. Je moet wel maandelijks een premie betalen. Dat moet bij elke verzekering. Bij een opstalverzekering voor je huis en bij een autoverzekering. Elke maand? vroeg Omar. Ook als mijn kinderen niks kapotmaken? Ja, dan moet je toch betalen, zei Jan. Zo werken alle verzekeringen. Wat een onzin, zei Omar. Al die verzekeringen in Nederland. Tegen schade aan je huis en je ramen, en tegen diefstal van je fiets. Ik doe daar echt niet aan mee hoor. Er gebeurt toch niks. Toen deed Omar een stapje naar links, maar hij lette niet op Kees, de hond. Omar viel eerst over de hond en toen viel hij tegen de tafel met het vlees. De tafel met vlees viel om, tegen de tafel met de salades. De tafel met de salades viel tegen de barbecue en die viel toen ook om. De barbecue lag op het gras tegen de schuur. Het droge gras brandde al. Alle buren schrokken vreselijk. Ze lieten hun bord op de grond vallen. Help! riep meneer Kok toen hij zag wat er gebeurde. Snel, bel 112, de brandweer! Help! Mijn schuur is niet verzekerd! Alarm! Water!